<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://www.bikop.eu/style/common/xsl/oai-style.xsl"?>
<OAI-PMH xmlns="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/" 
         xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
         xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/
         http://www.openarchives.org/OAI/2.0/OAI-PMH.xsd">
	<responseDate>2026-10-21T08:59:38Z</responseDate>
	<request identifier="oai:bikop.eu:981" metadataPrefix="oai_dc" verb="GetRecord">
	http://bikop.eu/oai-pmh-repository.xml</request>
	<GetRecord>
	
  <record>
	<header>
		<identifier>oai:bikop.eu:981</identifier>
	    <datestamp>2016-06-23T11:50:33Z</datestamp>
		  <setSpec>dLibraDigitalLibrary:PKPE</setSpec> 	      <setSpec>dLibraDigitalLibrary</setSpec> 	      <setSpec>dLibraDigitalLibrary:PKPE:PR</setSpec> 	      <setSpec>dLibraDigitalLibrary:PC</setSpec> 	      <setSpec>dLibraDigitalLibrary:EuPhoto</setSpec> 	    </header>
		<metadata>
	<oai_dc:dc xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">
<dc:title xml:lang="pl"><![CDATA[[Kraków. Wawel.]]]></dc:title>
<dc:description xml:lang="pl"><![CDATA[awers]]></dc:description>
<dc:description xml:lang="pl"><![CDATA[Awers pocztówki przedstawiającej zdjęcie na którym znajduje się część Zamku Królewskiego na Wawelu. Wzgórze Wawelskie w Krakowie było zamieszkane już w środkowym paleolicie, natomiast na przełomie VIII i IX w. stał się jednym z ośrodków władzy plemienia Wiślan, których ziemie razem z Krakowem w X w. weszły w skład państwa polskiego. Z tego czasu datują się pozostałości najstarszych obiektów murowanych na wzgórzu, m.in. rotundy pw. Najświętszej Marii Panny, później pw. św. św. Feliksa i Adaukta. W trakcie badań archeologicznych odnaleziono również relikty kilku kościołów i obiektów mieszkalnych. Po utworzeniu w 1000 r. biskupstwa krakowskiego, rozpoczęto tu budowę katedry, której wygląd nie jest znany. Na przełomie 1038 i 1039, gdy Kraków stał się stolicą Polski, rozpoczęto nowe szeroko zakrojone inwestycje, w tym m.in. budowę nowej katedry, z której zachowała się krypa św. Leonarda, kościoła św. Gereona (prawdopodobnie pełniący funkcję kaplicy pałacowej), kościoła św. Michała, sali o 24 słupach (zachowane relikty, prawdopodobnie palatium książęce). Kolejne duże prace budowlane rozpoczęto w XIV w. z inicjatywy Władysława Łokietka i kontynuowano w XV w. za czasów Kazimierza Wielkiego. Zbudowano wówczas istniejącą do dzisiaj katedrę w stylu gotyckim, przebudowano i rozbudowano wczesnogotycki zamek, stworzono system obronny z licznymi basztami. Wzniesiono również liczne budowle służące duchowieństwu, urzędnikom i rzemieślnikom. W latach 1507-1536 z inicjatywy Zygmunta Starego podjęto gruntowną przebudowę siedziby królewskiej w stylu renesansowym. Pracami kierowali włosi Bartolomeo Berrecci i Franciszek Florentczyk, a później Benedykt Sandomierzanin. Z tego czasu pochodzi krużgankowy trzykondygnacyjny dziedziniec zamku oraz wystrój wnętrz (m.in. Sali Poselskiej). W tym też czasie zbudowano przy katedrze Kaplicę Zygmuntowską, będącą mauzoleum ostatnich Jagiellonów, jedno z najwybitniejszych dzieł renesansu w Europie poza Włochami. W późniejszym czasie dokonywano mniejszych przebudów oraz doposażano kościół katedralny, przebudowując również kaplice. Liczne zniszczenia i przeróbki pociągnęło za sobą utworzenie w dawnej siedzibie królewskiej koszar wojska austriackiego po pierwszym rozbiorze. Rozebrano niektóre kościoły, zamurowano renesansowe krużganki, w późniejszym okresie zbudowano gmachy szpitala wojskowego. Zmodernizowano również i rozbudowano system fortyfikacji wzgórza. W tym czasie w katedrze odbyły się pogrzeby dwóch bohaterów narodowych: Józefa Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszki. Przez cały okres zaborów trwały próby odzyskania zabudowań przez Polaków, co udało się w 1905 r. Możliwe było wtedy rozpoczęcie szeroko zakrojonych prac konserwatorskich, którymi kierowali Zygmunt Hendel, a później Adolf Szyszko-Bohusz. W latach 1904-1907 Stanisław Wyspiański opracował projekt zabudowy wzgórza, nazwany Akropolis. Zakładał on umieszczenie na Wawelu siedzib najważniejszych instytucji państwowych oraz Muzeum Narodowego, Akadmii Umiejętności i Kurii Biskupiej. W dwudziestoleciu międzywojennym, tuż po odzyskaniu niepodległości, polskie władze centralne uznały wawelski zamek za gmach reprezentacyjny Rzeczypospolitej do użytku Naczelnika Państwa, a następnie dla Prezydenta RP. W okresie II wojny światowej zamek stanowił siedzibę Gubernatora Hansa Franka. W 1978 r. zespół zabytkowy na Wawelu wraz ze Starym Miastem oraz Kazimierzem umieszczono na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Obecnie zamek pełni funckje muzealne jako Zamek Królewski na Wawelu - Państwowe Zbiory Sztuki.]]></dc:description>
<dc:date xml:lang="pl"><![CDATA[1930 ca]]></dc:date>
<dc:type xml:lang="pl"><![CDATA[pocztówka]]></dc:type>
<dc:format xml:lang="pl"><![CDATA[image/jpeg]]></dc:format>
<dc:identifier><![CDATA[http://bikop.eu/Content/981]]></dc:identifier>
<dc:identifier><![CDATA[oai:bikop.eu:981]]></dc:identifier>
<dc:source xml:lang="pl"><![CDATA[Międzynarodowe Centrum Zarządzania Informacją]]></dc:source>
<dc:relation><![CDATA[oai:bikop.eu:publication:982]]></dc:relation>
</oai_dc:dc>

</metadata>
	  </record>	</GetRecord>
</OAI-PMH>
	