application/pdf Pocztówka przedstawiająca ludzi w strojach z XVIII w. odpoczywających na świeżym powietrzu. Poniżej grafiki znajduje się wiersz: „Meines Liebchens Augen. Schön sind wohl die duftgen Rosen, D’raus Zauber uns umstrickt, Doch ein Kuss von Deinen Lippen Mich unendlich mehr beglückt. Leise rauschen wohl die Bäume In dem dunklen Buchenwald, Doch der Klang der heissen Liebe Froh und hell im Herzen hallt. G. v. Parpert”. Kartka jest zapisana na awersie i zaadresowana do Kazimiery Wojciechowskiej. Na rewersie widać dwa stemple i znaczek pocztowy. Meines Liebchens Augen 1906 application/pdf